Ve kuzenimle telefonu şöyle kapattık 'seni seviyorum kendine dikkat et' 'sen de dikkat et'. Çünkü tek diyebildiğimiz şey bu.
Bugün her şey 'mış' gibi. Aslında güneş doğmuş ama doğmamış gibi, çiçek açmış ama açmamış gibi, söylenecek bir şey yokmuş ama çok şey varmış gibi, bir şey olmamış ama çok şey olmuş gibi, hayat devam ediyormuş ama aslında etmiyormuş gibi...
