Keyifsizim bir süredir bu yüzden buralarda yokum. Buraya yansısın istemedim ama sonra dedim ki hani burası senin köşendi yaz rahatla. Ve sonuç olarak buradayım. Şimdi ellerim klavyede ne yazacağımı, nereden başlayacağımı bilmez haldeyim. Belki 1 saat sonra sileceğim bu yazıyı.
Sorun ne bilmiyorum tek bildiğim değiştim, huzursuzum, mutsuzum. Beni mutlu edecek şeyleri görmekten aciz oldum. Eskiden keyif aldığım birçok şeyden keyif alamıyorum. Yorgunum ruhen ve bedenen.
Kaynağını hatırlamadığım, yalnızca beğenip defterime alıntıladığım bir paragrafta dediği gibi; 'Biz istemesek de bir şeyler kayıp gidiyor dünyamızdan. Bizden de gidiyor. O zamanlar sahip olduğum kimi heyecanları bugün duymama imkan yok. Yitirdiğimiz her şeyle bir yanımız kararıyor. 'Her gün bir tuğlası düşüyor ömrümüzün.'
Bilmiyorum belki bu değişimi kabul görmek gerek. Sonuçta; hayat bir değişimler silsilesi ve her değişim bir tekamül.
Derdimi tasamı kıyaslamaktan, kendime 'aptal mısın buna bu kadar takıyorsun, üzülüyorsun' demekten de bıktım. Kendimi değiştirmeye çalışmayacağım ben buyum kabul etmeliyim. Kendimi daha çok sevmeliyim.
Bu aralar biraz kitaplara sığınıyorum. Biraz defterlere ve biraz da müziğe. Bazen asla odaklanamazken bazen de kopup gidiyorum başka dünyalara.
Ne dinliyorum? Bu aralar Deniz Tekin dinliyorum. Sesi beni rahatlatıyor doğrusu keşfetmediyseniz bir açın dinleyin derim. Denemesi bedava :)
Ne okuyorum? Psiko101 okuyorum. Zaten yürütmesi zor olan insan ilişkileri bu aralar benim için daha da zor. İnsan psikolojisini biraz anlamaya çalıştığınızda hayat bazen daha kolay olabiliyor. Bir şeyleri görmezden gelmenize yardımcı olabiliyor. Üniversiteye de gitgide yaklaştığım ve karar verme sürecine gireceğim için bu kitaba bir şans verdim. Ve şimdilik iyi gidiyor, psikolojiyle ilgilenenlere duyurulur.
Şimdilik benden bu kadar sağlıcakla kalın...
