Çok geç kaldım bu yazıyı yazmak için. Yani yeni aklıma geldi sana burada bir hatıra bırakmak. Şimdi yıllar sonra okuman için elimden geldiği kadarıyla sana bir şeyler yazmak istedim.
18.07.2020 sen dünyaya geldin birtanem. Erken gelmeye karar verdin ve annen henüz doğum iznine bile ayrılmamışken aramıza katıldın. Pek iyi bir zamanda doğduğunu söyleyemeyeceğim. Annenin hamileliğin başlarında dünya farklı bir yerken doğduğunda tüm dünya bir virüsle mücadele ediyordu. Sen doğana kadar biter sandık ama bitmedi. Bu yüzden bebeklik fotoğraflarında hep maskeli insanlar göreceksin. Biz bile seni hala maskeyle seviyoruz, kokunu doya doya içimize çekemiyoruz, ve belki sen bizi bu yüzden pek tanıyamıyorsun, bağlanmakta zorlanıyorsun.
Biraz huzursuz bir bebeksin, özellikle büyüme atakların epey sıkıntılı geçiyor. Anneni ve babanı çok yoruyorsun. Ama şimdilerde kahkaha atmaya başladın ve sen kahkaha attığında dünya duruyor. Ağzını kocaman açıp şapşal şapşal gülüyorsun :)
Ben şu an Antalya'da üniversite okuyorum. Bu yüzden ayda bir kere yanına gelebiliyorum. Belki hiçbir zaman aynı şehirde yaşamayacağız ama en büyük isteğim seninle çok güzel bir ilişkimizin olması, her zaman annen babandan belki ileride doğacak kardeşinden sonra -bazen belki önce- yaşadıklarını benimle paylaşman. Gecenin kaçı olursa olsun beni arayabileceğini bir şey olduğunda uzakta da olsam varlığımı ve desteğimi hissetmeni ve aynı zamanda mutlu anlarını da birlikte paylaşmayı istiyorum tabiiki.
Büyüdüğünde nasıl bir kişilik olacaksın merak ediyorum. Ama her şeyden önce en ufak şeyi incitemeyecek kadar merhametli fakat en ufak şeyle de incinmeyecek kadar güçlü olmanı isterim.
İlk adımların, hangi yiyecekleri seveceğin, ilk sözcüklerin, okuma yazmayı öğrenmen, aşık olman kısacası senden dinleyeceğim hikayeler, sana anlatacaklarım ve tüm yaşayacaklarımız için heyecanlıyım. Büyümene şahit olmak çok büyüleyici. Yeniden iyi ki geldin hayatımıza.
